«خاصّه‌خوانی خبریان» از رسانه‌های روز کشور غلط بودن انگاره ورشکستگی بانک‌ها/ جرم امروز احمدی‌نژاد، جرم دیروز فتنه‌گران است


مجله خبریان‌پلاس: رسانه‌های اصولگرا و اصلاح‌طلب کشور در سرمقاله‌های خود، خوانش‌های مختلفی را از اوضاع روز کشور ارائه می‌کنند.

آنچه که در ادامه می‌خوانید گشت و گذار روزانه خبریان در لابه‌لای این تحلیل‌ها و نقل آنها برای شماست:

 

***

 

(روزنامه‌های اصلاح‌طلب)

غلط بودن انگاره ورشکستگی بانک‌ها

آرمان امروز: حیدر مستخدمین حسینی از کارشناسان بانکی کشور در سرمقاله آرمان امروز به وضعیت بانک‌های کشور پرداخته و راهکاری رفع مشاکل بانکی را بررسی کرده است.

او در یادداشت خود تأکید کرده است که «اینکه بگوییم نظام بانکی ورشکست شده حرف درستی نیست.»[1]

پیش از این، یک عضو اتاق بازرگانی تهران نیز در سرمقاله روزنامه ایران تأکید کرده بود که بانک‌های بزرگ ایران از آنجا که مورد حمایت دولت هستند؛ نمی‌توان از ورشکستگی آنها صحبت کرد.

 

 

شاید حاکمیت هم در آینده مخاطبی نداشته باشد!

اعتماد: عبدالله ناصری،‌ از فعالان جریان چپ در سرمقاله امروز اعتماد با اشاره به اجرا مسئله «قدرت‌خواهی اصلاح‌طلبان» نوشته است: اگر کمی به عقب بازگردیم و به عنوان مثال نقطه عطف ٨٨ را مد نظر قرار دهیم که امروز بیش از ٨ سال از آن واقعه می‌گذرد، بر همگان روشن شده است آنچه را که اصلاح‌طلبان بعد از روی کار آمدن دولت احمدی‌نژاد فریاد می‌زدند و برای آن هزینه‌های بسیار سنگینی از حبس، حذف و حصر پرداخت کردند موضوع درستی بوده است به حدی که امروز طرفداران و هواداران دیروز احمدی‌نژاد معتقد به رخداد‌های پشت صحنه سیاست شده‌اند و رسما آن را اعلام می‌کنند.

او همچنین می‌نویسد:‌ اصلاح‌طلبان هر کار و هر تصمیمی که شرایط زیست اجتماعی برای انسان ایرانی را راحت‌تر کند در آن دخالت و حرکت سیاسی خود را بر اساس آن تنظیم خواهند کرد.

ناصری تصریح می‌کند: اصلاح‌طلبان بر این باور هستند که روند تصمیم‌گیری کنشگران سیاسی باید به گونه‌ای باشد که نه تنها از تحریک اجتماعی جامعه خودداری کنند بلکه فضای بازتر سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را در عین توجه به مسائل معیشتی مردم فراهم کنند در غیر این صورت، این احتمال می‌رود که در آینده نه‌چندان دور نه‌تنها دو جریان سیاسی کشور بلکه جریان سوم حاکمیت نیز در کلیت خود مخاطب اجتماعی نداشته باشد.[2]

اینکه اصلاح‌طلبان تصمیم گرفته‌اند، ناامید باشند و ضمن پمپاژ این ناامیدی و یأس در ذهن جامعه، همه چیز را با عینک ناامیدی بنگرند مسئله‌ای درون‌طیفی و البته امنیتی است.

اما حقیقت این است که نه نشانه‌های برآمده از وضع موجود و نه حتی آمارهای جهانی به هیچ وجه این ناامیدی برآمده از چند عنصر ستادی جریان چپ را تأیید نمی‌کند و اوضاع کشور اگرچه گاهی تند و گاهی کند اما در مسیر پیشرفت در حرکت است.

رسانه‌ها پیش از این گزارش داده‌اند که اصلاح‌طلبان به دنبال شکل‌دادن به «اعتراض ظالمانه» با ابزار اغتشاشات دیماه 96 هستند.

 

 

ید بیضای فرانسه برای حفظ برجام!

ایران: حسین موسویان، دیپلمات سابق که گفته شد فعالیت‌های جاسوسی نیز داشته است در سرمقاله روزنامه ایران به فعالیت‌های پیرامونی برجام در آمریکا پرداخته و اینطور گفته است که این اوضاع پیرامونی اصلا حال و احوال خوشی ندارد و کیف لابی‌های ضد برجام در آمریکا حسابی کوک است.

او در خطر پایانی یادداشت خود نوشته است:

«اگر دست ماکرون از گفت‌وگوهای اروپا با ایران بویژه گفت‌وگوهای لودریان در تهران پر باشد، ممکن است بتواند کاخ سفید را در تصمیمات پیش رو تعدیل کند. لذا مناسب است تهران با توجه به این عوامل مهم، برای گفت‌وگوهای با لودریان در تهران، اجرا و برنامه مناسب داشته باشد.»[3]

اظهارات موسویان در حالی است که دلسوزان و مقامات ارشد کشور از سال‌ها قبل بدبینی خود را نسبت به آمریکا و تحلیل خود را مبنی بر بیدستاورد بودن برجام ارائه کرده بودند اما کسانی مثل موسویان، همان روزها از «ترویج برجام» ابراز خشنودی می‌کردند.

اکنون نیز فرض محتمل، اعلام «شکست رسمی برجام» است نه ید بیضای مقامات فرانسوی!

مسئله‌ای که پیش از این نیز در یادداشت‌های موسویان مورد اشاره قرار گرفته است…

 

***

 

(رسانه‌های اصولگرا)

 

وزارت خارجه در اروپا سرگرم چه کاریست؟!

کیهان: سعدالله زارعی، کارشناس مسائل استراتژیک در سرمقاله امروز کیهان به بحث دامنه‌دار مذاکره موشکی پرداخته و در ابتدای مطلب خود نوشته است: «ما زیربار هیچ مذاکره‌ای درباره توانایی موشکی و قدرت دفاعی و مسائل منطقه‌ای نمی‌رویم اما حاضریم با هر طرف خارجی وارد «گفت‌وگو» شویم»! این خط حاکم بر بخشی از دستگاه‌های تصمیم‌گیر در حوزه سیاست خارجی و نشانه اتفاقات مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد.

او در ادامه می‌گوید: چرا این روزها عده‌ای از کسانی که در حال رفت و آمد به این محفل و آن محفل اروپایی هستند نام «مذاکرات» را گفت‌وگو گذاشته و بر تفاوت داشتن این دو اصرار دارند؟ واقعیت این است که پیش از توافق برجام، مبنای جمهوری اسلامی تکرار آن در مورد سایر پرونده‌های اختلافی با غرب نبود هر چند در یک عبارت کلی گفته شد ما در حال آزمودن اروپایی‌ها هستیم اما بعد از بدعهدی آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها در عمل به تعهدات برجامی خود، اندک دلیلی برای مذاکرات دوباره وجود ندارد کما اینکه اندک فایده‌ای از آن متصور نیست و این در حالی است که خطرات و خسارت‌های آن بدون کمترین تردیدی بسیار بزرگ خواهد بود و از این رو رهبر معظم انقلاب اسلامی طی چند نوبت بر عدم امکان مذاکراتی شبیه آنچه درباره «توانمندی هسته‌ای ایران» میان ایران و غرب واقع شد، تأکید کردند. الان همان خطی که امضای برجام را کلید حل همه مشکلات ایران می‌خواند از لزوم «گفت‌وگو» با طرف اروپایی درباره مسائل منطقه‌ای و نظامی ایران سخن می‌گوید و البته در اینجا طرف ایرانی با صدای رسا از بی‌اعتمادی حرف می‌زند اما در همان حال دستش برای آغاز مذاکراتی تازه دراز است!

زارعی همچنین به تجربه تلخ گفتگوهای انتقادی اروپا با دولت مرحوم هاشمی در اوایل دهه 70 اشاره کرده و تصریح کرده است:‌ مقامات وزارت خارجه ما اصرار دارند ما باور کنیم که مذاکره‌ای در کار نیست و ما به هیچ کشور دنیا اجازه نمی‌دهیم درمورد مسائل خارج از برجام وارد مذاکره با ایران شود. به هرحال به نظر می‌آید وزارت خارجه ما باید برای مخاطب ایرانی روشن کند که دقیقا در اروپا سرگرم چه کاری است؟[4]

 

 

وقتی شعور مردم نادیده گرفته می‌شود…

جرم امروز احمدی‌نژاد، جرم دیروز فتنه‌گران است

رسالت: محمدکاظم انبارلویی در سرمقاله رسالت به اظهارات اخیر مسیح مهاجری (مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی) درباره فتنه‌گران محصور واکنش نشان داده و نوشته است:

مسیح مهاجری، مدیرمسئول محترم روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله دیروز این روزنامه نوشت :”کسانی که محصورین را از نزدیک می شناسند، همچون صاحب این قلم با آنها زندگی کرده‌اند، می‌دانند که آنها عمیقاً به نظام جمهوری اسلامی علاقه‌مند و وفادار هستند. قانون اساسی را میثاق ملی و پایبندی به آن را لازم می دانند، سوابق و کارنامه آنها نشان می دهد که مطالبه آنها عمل به تمامی اصول قانون اساسی بدون استثناء است، راه صحیح تقویت نظام و ولایت فقیه همین است.”
واقعاً آقای مسیح مهاجری شعور مردم را نادیده گرفته و با جرأت، واقعیت‌های تاریخ معاصر در فتنه 88 را انکار می کند. اگر بزرگداشت شیعه در حفظ شعائر الهی عاشورا و کربلا نبود همان تردستی‌ای که در انکار غدیر در تاریخ اسلام صورت گرفت، در موضوع کربلا و شهادت امام حسین (ع) اتفاق می‌افتاد و جای جلاد و شهید عوض می شد.
آقای مهاجری چه طور شهادت می دهد محصورین به نظام علاقه‌مند هستند در حالی‌که با بیانیه‌های ساختارشکن آنها 8 ماه کشور در سال 88 دستخوش آشوب و فتنه بود. چه طور آنها به نظام علاقه‌مند بودند، همان رجالّه‌هایی که آنها به خیابان برای اعتراض دعوت
می کردند، شعار می دادند : “انتخابات بهانه است، اصل نظام نشانه است.” مگر ایشان فیلم و عکس این صحنه ها را بارها در شبکه‌های داخلی و خارجی ندیده است؟ مگر در روز عاشورای 88 همین منافقین و ضد انقلاب و بهائیان و… به بهانه دفاع از موسوی و کروبی و نیز بهانه تقلب به خیابان نیامدند و شعار “مرگ بر اصل ولایت فقیه” سر ندادند و به هیئت عزاداری حمله نکردند؟!
چرا آقای مسیح مهاجری این شواهد تاریخی را انکار می کند؟ 

او در خاتمه صحبت‌های خود نیز تأکید کرده است:

جرم امروز احمدی نژاد به نوعی شبیه همان جرم دیروز سران فتنه است. عدم التزام به نظام، قانون اساسی و … اثر بیرونی دارد، می‌شود آن را با مواضع سران فتنه محک زد، نمی شود با تبرئه یکی، دیگری را محکوم کرد. ضمن اینکه شعارهای ضد انقلابی اهل فتنه در آشوب در سال 88 علیه احمدی نژاد نبود بلکه علیه اصل انقلاب و اسلام و جمهوریت نظام بود.[5]

 

 

بی‌توجهی به سیاست ورزش

صبح نو: این روزنامه به ماجرای استعفای رسول خادم از ریاست فدراسیون کشتی پرداخته و نوشته است:

کناره گیری رسول خادم از ریاست فدراسیون کشتی و نامه نگاری‌ها و مخالفت‌ها و واکنش‌ها، یک بار دیگر موضوعی حساس را در کانون توجه افکار عمومی قرار داده است؛ سیاست ورزش ایران. یعنی آنچه‌دستگاه حکمرانی و در اینجا به طور مشخص وزارتخانه متولی تربیت بدنی و کمیسیون و فراکسیون مربوط در مجلس برای تمشیت امور این حوزه به کار می‌بندند. آنچه وضعیت کنونی را مساله‌ساز کرده، فشار مجامع بین المللی بر کشتی گیران ایرانی است که حاضر به رقابت با ورزشکاران رژیم صهیونیستی نیستند و مانند همه تحریم‌های تشدید شده در سال‌های مابعد 88، در اینجا هم ردپای جریانات برانداز جمهوری اسلامی قابل مشاهده است که این موضوع را مکرراً در دستور کار مجامع مختلف قرار داده‌اند و اکنون در حال بهره‌برداری از خیانت‌های خویشند.

صبح نو می‌افزاید: ایران تنها کشوری نیست که بر اساس مبانی خویش، با ورزشکاران دشمنانش روی تشک نمی‌رود؛ کره شمالی و جنوبی سال‌هاست که در چنین وضعیتی‌اند و ارمنستان و آذربایجان نیز. در طول جنگ ایران و عراق هم، چنین اتفاقی می‌افتاد و در بسیاری از نقاط آمریکای لاتین و آفریقا و آسیا ایضاً (حتی درمورد رژیم اسرائیل نیز هم اکنون تعداد زیادی از ورزشکاران مسلمان یا غیر مسلمان، چنین رفتاری را از خود نشان می‌دهند) و در کمتر موردی شاهد چنین رفتاری هستیم. پرسش اینجاست که کجای سیاست ورزش ناقص است و ناکارآمد؟ احتمالاً آنچه به دستگاه دیپلماسی و دیپلماسی عمومی مرتبط می‌شود؛ یعنی این بی توجهی به سیاست ورزش، موجب آن شده که گرهی که می‌شد با دست باز کرد، حالا باید به دندان واگذارش کرد و حتماً کار دشواری است.[6]

 

 

مسئله وقوع مذاکره موشکی جدیست

وطن امروز: مهدی محمدی،‌ در سرمقاله وطن امروز نوشته است:

دونالد ترامپ این موضوع را روشن کرده که روز 13 مه آینده (اواسط اردیبهشت 97) از تعلیق مجدد تحریم‌‌های برجامی که آمریکا مکلف به آن است خودداری خواهد کرد، مگر اینکه یک سلسله‌شروط اضافی در قالب یک توافق مکمل یا توافق پیرو به برجام اضافه شود. آنچه آمریکا رسما گفته این است که 3 شرط دسترسی به تاسیسات نظامی ایران، حذف سقف‌‌های زمانی تعهدات ایران در برجام و مذاکره برای محدود شدن برنامه موشکی باید در قالب یک توافق جدید تامین شود. گوشه و کنار، رسانه‌‌های آمریکایی گفته‌‌اند این همه ماجرا نیست و پای شروط دیگری مانند مذاکره درباره برنامه منطقه‌ای ایران هم در میان است.
ظاهرا اروپا و آمریکا سخت در این‌باره مشغول مذاکره هستند. در سطح رسمی مقام‌‌های ایرانی هم با اروپایی‌ها مذاکره کرده‌‌‌اند.

محمدی در ادامه اصولی را هم بعنوان راهکار جایگزین در وضعیت فعلی به دولت رئیس‌جمهور روحانی پیشنهاد کرده است:

1_ آمریکا باید بداند در صورت خروج از برجام، حتما «هزینه برجامی» پرداخت خواهد کرد و تعهد ایران به برجام، دیگر هرگز کامل نخواهد بود.
2_ از هم‌اکنون باید دورنمای اقدامات هسته‌ای به آمریکا نشان داده شود. در این زمینه سیگنال‌‌‌هایی بسیار قوی‌‌‌‌‌‌تر از اعلام تلاش برای تولید سوخت اتمی کشتی‌ها لازم است.
3_ آمریکا باید درک کند ایران همانقدر که عدم تعلیق تحریم‌‌های برجامی را علامت خروج آمریکا از برجام می‌داند، اعمال تحریم‌‌های اقتصادی به بهانه‌‌های غیرهسته‌ای را هم به عنوان خروج در نظر خواهد گرفت.
4_ اروپا اگر خواهان تداوم برجام است، به جای باج‌خواهی‌‌های مضحک فعلی، باید دستور کار خود مبنی بر پایبندی کج‌دار و مریز به برجام را تغییر بدهد. مهم‌‌‌‌‌‌تر از این، اروپا باید تصمیم بگیرد که پس از خروج آمریکا از برجام آماده واگذاری چه امتیازهایی به ایران است تا ایران گزینه باقی ماندن در برجام را بررسی کند.
5_ مسدود کردن باب هرگونه مذاکره فرابرجامی به طور قاطع، اصل دیگری است که باید به اصول دولت اضافه شود.[7]

 

***

 

1_ http://www.armandaily.ir/fa/print/main/215123

2_ http://etemadnewspaper.ir/?News_Id=98108

3_ http://www.iran-newspaper.com/newspaper/item/460141

4_ http://kayhan.ir/fa/issue/1234/2

5_ http://www.resalat-news.com/newspaper/item/13900

6_ http://sobhe-no.ir/newspaper/431/1/17078

7_ http://www.vatanemrooz.ir/newspaper/page/2392/1/189661/0

 

انتهای پیام/