همه مطالبات سال ۹۶ تئاتری ها پرداخت شد/ خون هنرمندان پایتخت رنگین‌تر از شهرستانی‌ها نیست



امیرحسین شفیعی با اشاره به ناعدالتی بین تئاتر پایتخت و شهرستان گفت: خون هیچ هنرمندی در پایتخت رنگین‌تر از شهرستان نیست. بودجه اثری که در تالار وحدت یا تئاتر شهر روی صحنه می‌رود، می‌تواند اتفاقات بزرگ تئاتری در شهرستان‌ها رقم بزند.


به گزارش پایگاه خبری خبریان ،امیرحسین شفیعی، رئیس انجمن هنرهای نمایشی استان تهران پیش از نوروز ۹۷ درباره پرداخت مطالبات و معوقات گروه‌های تئاتری در سال ۹۶ مطالبی بیان کرد و طبق گفته او از تاریخ ۲۷ اسفند ماه تا یکم فروردین ۹۷ قرار شد این معوقات پرداخت شود.

درباره فعالیت‌های انجمن هنرهای نمایشی شهرستان‌های استان تهران و وضعیت مطالبات گروه‌های تئاتری و شرایط پیش رو به گفت‌وگو با شفیعی نشستیم.

* درباره معوقات گروه‌های تئاتری توضیح دهید که با توجه به اینکه خیلی از گروه‌ها مدعی‌اند در انتهای سال موفق به دریافت مطالبات خود نشده‌اند، این پرداخت‌ها چگونه صورت گرفته است؟

ضمن تبریک سال نو، فعالیت‌ها و قراردادها و مطالبات هنرمندان از ما در حوزه شهرستان‌های استان تهران است. درباره این بخش من می‌توانم پاسخگو باشم. ما در سال ۹۶ برنامه‌ها و جشنواره‌های مختلفی برگزار کردیم که مهم‌ترین آنها در حوزه حمایت از تولیدات هنرمندان شهرستان‌های استان تهران بود. خیلی از اینها به برپایی کارگاه‌های آموزشی انجامیده و این کارگاه منجر به اجراهای تئاتری شدند. ما در این راستا با کارگردانان حرفه‌ای قرارداد بستیم که در شهرستان ها حضور داشته و با بچه ها کار کنند.

به طور مثال نمایش «من» به کارگردانی فرهاد تجویدی، «اسب» به کارگردانی آرش دادگر که در جشنواره فجر هم اجرا شد، یا حضور مریم کاظمی در شهرستان ورامین و جهانگیر الماسی در دیگر شهرستان‌های تهران را داشتیم. علاوه بر این برنامه تقدیر از پیشکسوتان تئاتر شهرستان‌های تهران که در جغرافیای خود تأثیرگذار بوده‌اند، از استاد بشردوست تا نوروز قزوینی در دماوند و ۶ پیشکسوت تئاتر دماوند را انجام دادیم.

درباره معوقات هم باید بگویم که بخشی از مطالبات باقی مانده بود که با حمایت مدیرکل جدید هنرهای نمایشی، چک‌ها صادر و طی چند روز آخر سال و چند روز ابتدای سال پرداخت خواهد شد.

* چند گروه تئاتری تحت حمایت شما در این سال فعالیت کردند؟

ما مجموعا ۷۰ گروه، استاد و برنامه‌هایی را پوشش می دهیم که معوقات اینها هم پرداخت شده است. البته مطالبات ما با شهر تهران ارتباطی پیدا نمی‌کند.

*اولویت‌هایتان در عرصه نمایشی استان تهران در سال ۹۷ چیست؟

مهم‌ترین برنامه ما در سال ۹۷ برگزاری فصل تئاتر در ۶ منطقه تهران است. فصل تئاتر عنوان یک ایده و پروژه است که از سال ۹۵ برنامه ریزی شد. این فصل به این شیوه اجرا می‌شود که صد شب یا بیشتر در شهرستان های استان تهران به صورت مداوم تئاتر روی صحنه داشته باشیم؛ حتی در روزهایی که ایام عزاداری است پوشش نمایشی داریم.

برای سال ۹۷ در دماوند ۲۰۰ شب بعد از ماه رمضان تا آخر اسفند نمایش‌ها ادامه می‌یابد. شهرستان‌های پایلوتی هم انتخاب شده است. ما در ۶ شهرستان قصد داریم فصل تئاتر برگزار کنیم. هدف از اجرای این طرح این بوده که به جای برگزاری جشنواره یا برنامه های دیگر روی فصل تئاتر کار کنیم. این طرح باعث می شود جایگاه تئاتر در شهرستان ها قوی شود، تماشاگر جذب شود و همین ایجاد درآمد هم برای سالن‌ها خواهد بود و انگیزه همکاری نهادهای شهری مخصوصا شهرداری و شورای شهر افزون می‌شود و آنها هم می‌توانند به تئاتر کمک کنند.

* ظرفیت‌های اجرایی در شهرستان های استان تهران به چه صورتی است؟

متأسفانه یکی از چالش های ما همین است. ما شهرستانی داریم که یک میلیون نفر جمعیت دارد و یک شعبه انجمن نمایشی دارد اما استان داریم که اندازه تهران بودجه می گیرد و کل جمعیتش یک میلیون نفر هم نیست! در شهرستان هایی مثل شهریار ما جمعیت زیادی را شاهد هستیم. هنرمندان زیادی هم در این شهرستان ساکن هستند، اما متأسفانه بودجه ما با این جمیعت خیلی اندک است و این ناعدالتی است که امیدوارم این وضعیت رسیدگی شود.

*الان انجمن هنرهای نمایشی شهرستان های تهران چند شهرستان را زیر پوشش دارد؟

از سمت غرب، شهریار و ملارد و از شرق فیروزکوه جزو پوشش ما است. کلا ۱۵ شعبه در انجمن هنرهای نمایشی شهرستان های تهران فعال هستند. خوشبختانه یکی از اتفاقات خوب دوره آقای مهدی شفیعی و مدیریتشان این بود که بودجه انجمن ها با تلاش ایشان به حساب خودشان واریز می شد. پیش  از آن این بودجه به ادارات کل ارشاد استان ها واریز می شد اما با پیگیری جناب شفیعی این پول به حساب خود شهرستان ها آمد.

متأسفانه عدالت بین تئاتر پایتخت و شهرستان ها برقرار نیست؛ در حالی که ما معتقدیم خون هیچ هنرمندی در پایتخت رنگین تر از شهرستانی‌ها نیست. متأسفانه بودجه های زیادی در پایتخت به خاطر تمرکز رسانه ای بر کارهای بی اثر هزینه می شود اما من می‌خواهم بگویم که اگر بودجه یک اثری که به تالار وحدت یا تئاتر شهر به صحنه می رود را به یک شهرستان بدهند در آن شهرستان اتفاقات بزرگ تئاتری رخ می دهد.

*وضعیت فروش گیشه تئاتر در اطراف تهران چگونه است؟

وضعیت بدی نیست. ما فروش ۲۵ میلیونی یا ۲۰ میلیونی برای یک کار هم داشته‌ایم. بچه های تئاتری به دلیل عدم حمایت خودشان به درآمدزایی و فروش تمرکز کرده اند. اتفاق خوشایندی هم هست اما چالش بزرگ ما در شهرستان های استان تهران واگذاری مکان های اداره ارشاد به بخش های خصوصی است.

متأسفانه یک طرح ناکارآمد است که دولت اگر می‌خواست به طرز صحیحی واگذار کند، چرا شرکت‌های سودده و نفتی را واگذار نمی‌کند؟ فقط چند ساختمان برای مکان های فرهنگی ـ هنری هنرمندان آیا می بایست واگذار می شد؟ اگر می‌خواهیم خصوصی سازی کنیم می بایست رونق اقتصادی ایجاد کنیم و شرکت های سودده بزرگ را به بخش خصوصی واگذار کنیم.

من احساس می‌کنم دولت با واگذاری مکان هایی مثل فرهنگسراها و مجتمع های فرهنگی ـ هنری هنرمندان را در انزوا قرار داد؛ چرا که اگر موسسه ای که این مکان ها را خریداری می‌کند بودجه نداشته باشد چالش بزرگی رخ می دهد. مگر یک مجتمع فرهنگی در یک شهرستان چقدر درآمد دارد که بخش خصوصی به تئاتر هم در آن بپردازد؟ به هرحال حق هم می بایست به این بخش خصوصی داد؛ چرا که نیاز به درآمد دارد. این طرح و ایده برای اجرایی شدن در کشور ما بسیار زود و تصمیم آن عجولانه و ضد فرهنگی بود.

واقعیت این است که ما در شهرستان به لحاظ حمایتی که کاری نمی‌توانیم انجام دهیم چون دولت کمکی نمی‌کند. تمام ادارات کل استان ها با چالش بودجه مواجه هستند و حمایت از فرهنگ و هنر خیلی کمرنگ شده است.

اشتباه بزرگتر هم این است که ما اگر می‌خواهیم مکان ها را واگذار کنیم آنها را به انجمن های هنری نمی دهیم. انجمن موسیقی، تئاتر و خوشنویسان می‌توانند نمایندگان خوبی باشند. در حال حاضر ما مجتمع هایی داریم که برای هزینه هایش کلاس خیاطی دارند، اما برای تولید اندیشه و فکر کاری نمی‌کنند! یکی از شاخصه های تئاتر، تولید اندیشه است. در حالی که در یکی از شهرستان ها این مکان ها به خدمات فروش اینترنتی تبدیل شده است!

*به لحاظ تولید بلک باکس، وضعیت در شهرستان های تهران چگونه است؟

ما از طریق خود انجمن و با پیگیری، چند بلک باکس آماده کردیم. در شهریار و پیشوا بلک باکس داریم و اگر کمکی از انجمن ایران یا وزارت ارشاد هم بشود این بلک باکس ها آماده می شودو هنرمندان تئاتر جایگاهی برای کار خواهند داشت.

درباره وضعیت آتی تئاتر با توجه به تغییر مدیریت نظرتان چیست؟ آیا فکر می‌کنید شرایط هنرمندان در این دوره بهبود خواهد یافت؟

آقای کرمی یک چهره آشنا در عرصه تئاتر هستند. غیر از موقعیت هنری ایشان به عنوان یک درام نویس و کارگردان، چهره محبوبی هم بین هنرمندان دارند. مهمترین ویژگی شان هم پاسخگو بودنشان بین هنرمندان است. اگر به عملکرد ایشان هم در جایگاه های قبلی شان نگاه کنیم، می‌بینیم که عملکرد درخشانی هم داشته‌اند. من تصور می‌کنم انتخاب وزیر و معاونتشان هوشمندانه بود. به دلیل اینکه او از زیرو بم تئاتر مطلع است و از تمام جریانات و اتفاقات تئاتر ما آگاهی دارد. در نهایت برای تئاتر ما میتواند دلسوز باشد؛ همانطور که جناب شفیعی هم در جایگاهشان خیلی تلاش کردند.

من تصور می‌کنم اگر هنرمندان تئاتر یک بار برای همیشه تبدیل به یک خانواده شوند و به آقای کرمی هم کمک رسانی کنند دوره درخشان تئاتر ما با توجه به مقدمات دوران گذشته که آقای شفیعی چیدند، می‌تواند شکل بگیرد. اگرچه کار سختی را آقای کرمی در اداره کل هنرهای نمایشی پیش رو دارد، چرا که تئاتر همیشه حاشیه های زیادی را در پیش دارد و این کار را سخت می‌کند، اما من فکر می‌کنم توجه ویژه به تئاتر استان ها می‌تواند برگ برنده ایشان در دوره مدیریتشان باشد. ما همیشه در دوره های گذشته شعار آن را داده ایم.

بودجه تئاتر فقط برای تهران نیست برای تمام کشور است. از زاهدان تا تهران و شهرستان های دیگر می بایست عادلانه تقسیم شود. اگرچه تئاتر حرفه‌ای تهران جریان ساز و فرهنگ ساز است و می بایست توجه شود، اما اگر آقای شفیعی بخشی از تمرکزش را بر شهرستان ها بگذارد می‌تواند خیلی موفق باشد.

* نکته پایانی؟

امسال چهلمین سال انقلاب است و امیدوارم با حضور جناب کرمی بتوانیم فعالیت ها و دستاوردهای چهل سال اخیر را در تئاتر به نمایش بگذاریم. من دبیر جشنواره تئاتر انقلاب هستم و تمرکز بر آثار داریم و فراخوانش هم چند روز پیش از نوروز منتشر شد. امیدوارم جشنواره خوبی داشته باشیم.

 

منبع :تهران نیوز